W przetwarzaniu-bardzo długich profili ze stopów aluminium-etap obróbki z dużą szybkością po wytłaczaniu jest najtrudniejszy do kontrolowania. W przypadku profili aluminiowych o standardowych-wymiarach najtrudniejszym etapem jest wytłaczanie. Podstawowa trudność wynika z nieodłącznych właściwości strukturalnych profili aluminiowych, w szczególności:
Bardzo-długie profile aluminiowe do transportu szynowego/inżynieryjne: obróbka-z dużą szybkością jest najtrudniejsza. W przypadku pustych w środku, cienkościennych-profili ze stopu aluminium (takich jak belki boczne nadwozia wagonu metra) o długości 15–25 metrów trudność kontroli na etapie obróbki jest znacznie większa niż na etapie wytłaczania. Podstawowe trudności odzwierciedlają się w pięciu aspektach:
Trudności w kontrolowaniu wibracji i odkształceń podczas obróbki: pusta w środku,-cienka konstrukcja w połączeniu z-bardzo dużą długością skutkuje niewystarczającą sztywnością. Podczas skrawania wewnętrzna wnęka ulega łatwym wibracjom w wyniku ściskania, co bezpośrednio prowadzi do deformacji i pękania produktu, wysokiego poziomu hałasu i szybkiego zużycia narzędzia, co poważnie wpływa na dokładność obróbki.
Wyjątkowo niska wydajność obróbki zgrubnej: Ponad 70% naddatku na skrawanie koncentruje się w zlokalizowanych obszarach, takich jak powierzchnie czołowe, otwory montażowe i rowki. Tradycyjne frezowanie warstwowe zajmuje ponad połowę czasu obróbki, co utrudnia poprawę wydajności.
Trudność w zapewnieniu precyzyjnej obróbki: Wytłaczane profile aluminiowe z natury posiadają tolerancje skręcania i prostoliniowości (maksymalne dopuszczalne odchylenie skręcenia dla profili o długości powyżej 6 metrów wynosi 7 mm). Rzeczywiste naddatki często odbiegają od teoretycznych projektów, co łatwo prowadzi do nadcięcia lub niedokładności wymiarowych.
Niska skuteczność mocowania i regulacji: Profile o długości około 20 metrów wymagają około 10 punktów mocowania. Ręczne mocowanie i zmiana narzędzi są-czasochłonne, pracochłonne-i powodują słabą stabilność precyzji.
Długi cykl programowania i debugowania: większość krajowych fabryk w dalszym ciągu opiera się na programowaniu ręcznym, które jest-czasochłonne oraz mniej wydajne i dokładne niż programowanie automatyczne, przez co jest podatne na błędy ludzkie.
Profile aluminiowe o standardowych rozmiarach: Etap wytłaczania jest najtrudniejszy do kontrolowania** W przypadku cywilnych/przemysłowych profili aluminiowych o standardowych rozmiarach, etap wytłaczania stanowi największe wyzwanie kontrolne:
Matryca poddana działaniu wysokiej temperatury i ciśnienia przez dłuższy czas ulega tarciu i uderzeniom, co łatwo prowadzi do zużycia, pękania i odkształcenia. To bezpośrednio skutkuje wadami wymiarowymi wyciskanych profili. Co więcej, na żywotność matrycy wpływa wiele czynników, w tym materiały, procesy i konserwacja, co utrudnia dokładne przewidywanie.
Kontrolowanie temperatury i prędkości wytłaczania jest wyzwaniem: zbyt niska temperatura może powodować przeciągnięcie i pękanie matrycy, natomiast zbyt wysoka temperatura przyspiesza zużycie matrycy i skutkuje niewystarczającą twardością profilu. Nadmierna prędkość wytłaczania przyspiesza zużycie matrycy, natomiast zbyt mała prędkość zmniejsza wydajność produkcji. Konieczne jest dynamiczne dopasowanie przekroju-profilu i gatunku stopu, co wymaga dużego doświadczenia w procesie.
Kontrolowanie równomierności przepływu metalu jest trudne: podczas wytłaczania{0}}o skomplikowanych przekrojach poprzecznych często pojawiają się nierówne natężenia przepływu, co powoduje skręcanie i wyginanie profilu po wyjęciu z formy. Wymagane są wielokrotne korekty konstrukcji otworu rozprowadzającego przepływ w matrycy, co skutkuje długim cyklem regulacji.
